Shim Sham
Swing Dance Workshop with Kalia Loizidou / Εργαστήρι Χορού Swing με την Κάλια Λοϊζίδου
Friday 24 July, 18:30-20:00
COMMUNITY COUNCIL OFFICE / ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
In this workshop we will learn the Shim Sham, one of the most famous choreographies of the swing tradition, which will bring us together at the closure of the festival’s swing party. As a psychologist, and not a professional dancer, I perceive dance as a space of connection, joy and participation, open to everyone. In a world where we often consider that dance belongs only to specific bodies or to people with dance education, this workshop constitutes an invitation to move together without being pressured by perfection. No prior experience is required; just a mood for play, rhythm and shaping a joint experience.
The Shim Sham is considered “the national anthem” of the swing and jazz community. It was created in the 1920s by Leonard Reed and Willie Bryant as a choreography that could be danced by artists together at the end of their shows. Throughout the years, it came to be a common language for dancers around the world, bringing people of different ages, experiences and cultures together, in the same circle. Today it is usually danced at the end of swing parties, not as a demonstration of skills, but as a celebration of community, rhythm and participation.
Στο εργαστήρι αυτό θα μάθουμε το Shim Sham, μια από τις πιο γνωστές χορογραφίες της swing παράδοσης, που θα μας ενώσει στο κλείσιμο του swing party του φεστιβάλ. Ως ψυχολόγος και όχι επαγγελματίας χορεύτρια, προσεγγίζω τον χορό ως έναν χώρο σύνδεσης, χαράς και συμμετοχής, ανοιχτό σε όλους. Σε έναν κόσμο όπου συχνά θεωρούμε ότι ο χορός ανήκει μόνο σε συγκεκριμένα σώματα ή σε ανθρώπους με χορευτική εκπαίδευση, το εργαστήρι αυτό είναι μια πρόσκληση να κινηθούμε μαζί χωρίς την πίεση της τελειότητας. Δεν χρειάζεται προηγούμενη εμπειρία· μόνο διάθεση για παιχνίδι, ρυθμό και κοινή εμπειρία.
Το Shim Sham θεωρείται ο «εθνικός ύμνος» της swing και jazz κοινότητας. Δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 από τους Leonard Reed και Willie Bryant ως μια χορογραφία που μπορούσαν να χορεύουν μαζί οι καλλιτέχνες μετά τις παραστάσεις τους. Με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια κοινή γλώσσα για χορευτές σε όλο τον κόσμο, φέρνοντας ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, εμπειριών και πολιτισμών στον ίδιο κύκλο. Σήμερα χορεύεται συχνά στο τέλος ενός swing πάρτι, όχι ως επίδειξη δεξιοτήτων, αλλά ως μια γιορτή κοινότητας, ρυθμού και συμμετοχής.
-
Kalia Loizidou is a School Psychologist and a PhD candidate with a research focus on psychological resilience, exploring how movement, creativity and art can enhance cognitive flexibility and emotional regulation. Her work examines how dance experiences, rhythm, and bodily expression contribute to stress management and mood enhancement, transforming movement into a tool for resilience.
At the same time, as an actress trained in performing arts, she studies how embodied expression and stage presence can strengthen self-awareness and communication. Her participation in dance festivals across Europe, along with her training in the Bluesology Teacher Training program in Valencia, Spain, have enriched her practice, enabling her to combine creative expression with theoretical knowledge.
To her, dance is not just technique or entertainment; it is an embodied practice of mental empowerment, where science meets the art of expression. Through music, rhythm and movement, spaces are created in which participants can connect with themselves and others, elevate their mood and explore the transformative potential of movement as a tool for growth and well-being.
-
Η Κάλια Λοϊζίδου είναι Σχολική Ψυχολόγος και υποψήφια διδάκτωρ με ερευνητικό ενδιαφέρον στην ψυχική ανθεκτικότητα, εξετάζοντας πώς η κίνηση, η δημιουργικότητα και η τέχνη μπορούν να ενισχύσουν τη γνωστική ευελιξία και τη διαχείριση των συναισθημάτων.Η δουλειά της εστιάζει στο πώς οι χορευτικές εμπειρίες, ο ρυθμός και η κινητική έκφραση συμβάλλουν στη διαχείριση του άγχους, στην αναζωογόνηση της διάθεσης μετατρέποντας την κίνηση σε εργαλείο ψυχικής ανθεκτικότητας.
Παράλληλα, ως ηθοποιός με σπουδές στην υποκριτική, μελετά πώς η ενσώματη έκφραση και η θεατρική παρουσία μπορούν να ενισχύσουν την αυτοσυνειδησία και την επικοινωνία. Τα ταξίδια της σε φεστιβάλ χορού σε όλη την Ευρώπη και η εκπαίδευσή της στο Bluesology Teacher Training στη Βαλένθια της Ισπανίας έχουν εμπλουτίσει την πρακτική της και της έχουν δώσει τη δυνατότητα να συνδυάζει τη δημιουργική έκφραση με τη θεωρητική γνώση.
Ο χορός, για εκείνη, δεν είναι απλώς τεχνική ή ψυχαγωγία· είναι ενσώματη πρακτική ψυχικής ενδυνάμωσης, όπου η επιστήμη συναντά την τέχνη της έκφρασης. Μέσα από τη μουσική, τον ρυθμό και την κίνηση, δημιουργούνται χώροι όπου οι συμμετέχοντες μπορούν να ανακαλύψουν τη δύναμη της σύνδεσης με τον εαυτό τους και με τους άλλους, να ενδυναμώσουν τη διάθεσή τους, ενώ παράλληλα μαθαίνουν να αξιοποιούν την κίνηση ως εργαλείο ανάπτυξης και ευεξίας.